Eser, ihtilalle gelen baskı altında laik antilaik çatışmaları aynı zamanda da etnik sorunları sosyolojik açıdan ele almaktadır. Roman ne kadar siyasi olarak ele alınsa ve lanse edilse de, kurgu ülkenin ve bölgenin sosyolojik temeline oturtulduğu için, yazarın siyasetten çok sosyolojik tespit yaptığı anlaşılmaktadır.
Romanın baş kahramanı Kerim Alakuşoğlu yani nam-ı diğer KA. Roman üçüncü bir kişinin ağızından anlatılıyor ve anlatan kişiye de Orhan Bey deniyor. Orhan Bey'in de Rüya adında bir kızı olduğunu, bu yüzden de romanı anlatanın bizzat Orhan Pamuk'un kendisi olduğunu anlıyoruz.
Romanda çok ilginç bulduğum bir konu ise Ka'nın 29. bölümdeki altıgen kar tanesi resmi. Ka'ya göre, uzaktan birbirlerine benzeyen insanların aslında ne kadar değişik, tuhaf ve anlaşılmaz oldukları ancak kar yıldızının çözümlenmesi yapılarak bulunabiliyor. Bu yüzden herkesin içsel yaşam haritasını gösteren böyle bir kar kristalinin olduğunu var sayarak, Mantık, Hayal ve Hafıza ana bölümleriyle, yazdığı 19 şiiri bu kar kristalinin üzerine, kendine göre belli bir sistematikle yerleştiriyor.
Yazar, Osmanlı Ermenileri konusundaki söylevleri yüzünden, yüksek tirajlı gazetelerin düzenlediği AB ye karşı aşırı milliyetçi nefret kampanyalarından dolayı hakkında Türklüğe hakaret davaları açıldığı sıralarda, Türkiye'de barınmasının fazlasıyla zorlaştığı ve romanına yöneltilen bu ilk ılımlı eleştirileri bir çeşit nostaljiyle hatırlayacağını son söz bölümünde belirtmiş, yine aynı bölümde romanını, siyasi yorumcuların, Ka'nın ya da Ka ile İpek'in hikayesi olarak değil de, siyasi akımların temsili ve eleştirisi olarak okuduklarını sitemkar bir dil ile ifade etmiştir.
Romanın baş kahramanı Kerim Alakuşoğlu yani nam-ı diğer KA. Roman üçüncü bir kişinin ağızından anlatılıyor ve anlatan kişiye de Orhan Bey deniyor. Orhan Bey'in de Rüya adında bir kızı olduğunu, bu yüzden de romanı anlatanın bizzat Orhan Pamuk'un kendisi olduğunu anlıyoruz.
Romanda çok ilginç bulduğum bir konu ise Ka'nın 29. bölümdeki altıgen kar tanesi resmi. Ka'ya göre, uzaktan birbirlerine benzeyen insanların aslında ne kadar değişik, tuhaf ve anlaşılmaz oldukları ancak kar yıldızının çözümlenmesi yapılarak bulunabiliyor. Bu yüzden herkesin içsel yaşam haritasını gösteren böyle bir kar kristalinin olduğunu var sayarak, Mantık, Hayal ve Hafıza ana bölümleriyle, yazdığı 19 şiiri bu kar kristalinin üzerine, kendine göre belli bir sistematikle yerleştiriyor.
Yazar, Osmanlı Ermenileri konusundaki söylevleri yüzünden, yüksek tirajlı gazetelerin düzenlediği AB ye karşı aşırı milliyetçi nefret kampanyalarından dolayı hakkında Türklüğe hakaret davaları açıldığı sıralarda, Türkiye'de barınmasının fazlasıyla zorlaştığı ve romanına yöneltilen bu ilk ılımlı eleştirileri bir çeşit nostaljiyle hatırlayacağını son söz bölümünde belirtmiş, yine aynı bölümde romanını, siyasi yorumcuların, Ka'nın ya da Ka ile İpek'in hikayesi olarak değil de, siyasi akımların temsili ve eleştirisi olarak okuduklarını sitemkar bir dil ile ifade etmiştir.
Öncelikle yazarın kalemiyle hayat verdiği kahramanların daha
sonra da yazarın dikkatimi çeken cümlelerini paragraflar halinde alıntılamak
istedim.
Romandaki Hayal Kahramanlarından Alıntılar
- Burada Allah'a
inanmaya başlıyorum galiba dedi Ka gülümseyerek. Bunu hala kendimden bile
saklıyor olabilirim. Kendini kandırıyorsun dedi Sunay Zaim. İnansan bile tek
başına inanmanın bir anlamı yoktur. Mesele yoksulların inandığı gibi inanmak ve
onlardan biri olmaktır. Onların yediğini yer, onlarla birlikte yaşar, onların
güldüğüne gülüp kızdığına kızarsan ancak onların Allah'ına inanırsın. Bambaşka
bir hayat yaşayıp aynı Allah'a inanamazsın. Allah meselenin bir akıl ve iman
sorunu değil, bütün bir hayat sorunu olduğunu bilecek kadar adildir.
- Mutsuzluk gerçek
bir intihar nedeni olsaydı Türkiye'deki kadınların yarısı intihar ederdi.
- İnsan mutluyken
mutlu olduğunu bilmez. Yıllar sonra, çocukken mutlu olduğuma karar verdim:
Aslında değildim. Ama sonraki yıllardaki gibi mutsuz da değildim. Mutlu olmakla
ilgilenmezdim çocukluğumda.
- İnsan mutluyken mutlu olduğunu bilmez.
- Başkasının acısını,
aşkını anlamak ne kadar mümkündür? Bizden daha derin acılar, yokluklar,
eziklikler içinde yaşayanları ne kadar anlayabiliriz? Anlamak eğer kendimizi
bizden farklı olanın yerine koyabilmek ise dünyanın zenginleri, hakimleri,
kenarlardaki milyarlarca garibanı hiç anlayabildiler mi?
- Ben çok mutluyum
şimdi. Kahraman olmak istemiyorum hiç. Kahramanlık düşü, mutsuzların
tesellisidir.
- İnsan tam neden
intihar ettiğini bilebilse, o nedeni açıkça ortaya koyabilseydi intihar
etmezdi.
- Başörtüsü takmayı
annesinden, ailesinden görmüştü belki kız, ama bunu siyasal İslam’ın bir
simgesi olarak benimsemeyi okuldaki yasakçı yöneticilerle direnişçi
arkadaşlarından öğrenmişti.
- Dünyanın her
yerinde, Amerika'da bile gazeteler önce okurlarının istediği haberi koyar. Okur
sizden yalan haber istiyorsa, dünyanın hiçbir yerinde kimse doğruları yazarak
satışını düşürmez.
- Sana kızmıyorum,
çünkü, bütün iyi insanlar gibi, kötülüğünü farkına varmadan yapıyorsun. Ama
şimdi sana bunu söylediğime göre, bundan sonra masum sayılamazsın.
- Şiir dünya tarihine
katıldığım adresimdir.
- Tarih ile
tiyatronun aynı malzemeden yapıldığını ilk Hegel fark etmiştir, dedi Sunay.
"Tıpkı tiyatro gibi tarihin de birilerine 'rol' verdiğini hatırlatır.
- İnsanoğlunun en
büyük yanılgısı, binlerce yıllık en büyük aldatmaca budur: Fakir olmak ile
aptal olmak hep birbirine karıştırılmıştır.
- Türk gazeteleri
Batılılar ilgilenmedikçe kendi milletlerinin sefaletiyle ve acılarıyla
ilgilenmez.
- Üç gün sonra karlar
eriyip, yollar açılınca burada dökülen kanların hesabını Ankara sorar,dedi Ka.
"Kan dökülmesinden hoşlanmadıkları için değil. Bu işi yapanın bir başkası
olmasından hoşlanmayacakları için.
Orhan Pamuk Son Söz Alıntıları
- Romancılığın hem
gerçeği söylemek hem de insanlarda çok güzel, hoş şeyler söylüyormuş izlenimini
uyandırmak olduğunu bir kere daha anladım.
- Roman sanatının en
temel ve en güçlü yanının, bizim gibi düşünmeyenlerin, bizim gibi
yaşamayanların alemini de dürüstçe anlamak, en azından anlamaya çalışmak
olduğunu, böylece yaşayarak hissettim.
- Siyasetten söz açan
bir roman, tasfir ettiği tarafların hiçbiri tarafından bütünüylü doğru
bulunmamalıdır. Romandan amaç yalnız kendimizi anlamak değil, dünyaya bizim
gibi olmayanların gözünden de bakabilmekse, siyasi bir romanda kimin haklı
kimin haksız, kimin kötü kimin iyi, neyin ahlaki neyin de ahlaksızca olduğu
kolay belli olmamalıdır.
- Bence siyasal
romanın temel ilkesi ise, romanların insanları anlamak ile onlar hakkında
ahlaki yargı verme gücü arasındaki çelişkisinde yatar. Sorun darbeci bir
generalin ya da İslamcı bir teröristin ne kadar kötü bir insan olduğunu
göstermek midir, yoksa onların neden öyle olduklarını anlamak mıdır? Bana göre
romanlar, insanlar hakkında ahlaki yargılar vermek için değil, onları anlamak
için yazılır.
- Suçum, bir zamanlar Kars'ta Ermenilerin de yaşadığından, bu milli sırdan söz etmiş olmamdı. Karslıların hepsi bu milli sırrı bildikleri için endişe yaratan şey, Kars dışında yaşayanların da bu sırdan haberdar olmasıydı.
- Suçum, bir zamanlar Kars'ta Ermenilerin de yaşadığından, bu milli sırdan söz etmiş olmamdı. Karslıların hepsi bu milli sırrı bildikleri için endişe yaratan şey, Kars dışında yaşayanların da bu sırdan haberdar olmasıydı.


emegine sağlık
YanıtlaSileline emegine saglık
YanıtlaSil